كسى كه خبر از مضرّ بودن چيزى مىدهد باور دارى ، از آنچه تو را آسيب مىرساند مىگريزى . اينك مىگويم : زمانى به كسى كه ادّعا مىكرد پيامبرى حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله را تصديق نموده ( به اين مضمون ) به او گفتم : اگر شخص يهودىاى به تو خبر دهد كه در يك راهى ، چيزى است كه تو را آزار مىرساند ، و در راه ديگر چيزى است كه به سود توست ، آيا راهى را كه از ضرر رساندن آن بيم دارى ترك نمىكنى ، و راهى را كه به سودش اميد دارى نمىپيمايى ؟ گفت : بله ، به او گفتم : حال اگر حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله به تو بفرمايد : « من تو را از راه آتش جهنّم بر حذر داشته و راه خانهء آسايش و بهشت را به تو نشان مىدهم . » اگر آن بزرگوار را تصديق نموده بودى ، حدّاقل با خبر آن حضرت همانند خبر يهودى عمل مىكردى ؟ ! پس آيا جز اين است كه كافر ذمّى و يهودى را بيشتر از پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله تصديق مىنمايى ، و اين شاهد بر آن است كه رسالت و فرمايش او را تصديق ننموده‌اى ؟ ! همچنين از امورى كه شايسته است هنگام گواهى دادن به رسالت او - صلوات اللَّه عليه - بدان اعتقاد داشته باشى ، آن است كه معتقد باشى خداوند - جلّ جلاله - و آن بزرگوار منّت و حقّ بزرگى در هدايت تو به مقام سعادتمندى و بزرگوارى دارند ، و بذل جان و مال و عيالت در پيشگاه او براى بدست آوردن سعادت جاودانى نيز از جمله بخششها و عطايا و نعمتهاى او بر توست كه تا زمان پايدارى خداوند مالك روز جزا ادامه دارد . خداوند - جلّ جلاله - مىفرمايد : يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا ، قُلْ : لا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ ، بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . « 1 » - بر تو منّت مىگذارند كه اسلام آورده‌اند ، بگو : بر من به خاطر اسلام آوردنتان منّت نگذاريد ، بلكه اين خداست كه بر شما منّت نهاد و شما را به ايمان هدايت فرمود ، اگر راست مىگوييد .

--> ( 1 ) حجرات ( 49 ) : 17 .